استان هرمزگان یکی از سه استان جنوبی کشور و در مجاورت خلیج فارس است و اهمیت ژئواکونومیک و ژئواستراتژیک برای کشور ایران دارد. شهر تالابی بندر خمیر، یکی از شهرهای این استان است که سه عنوان ملی و بین‏المللی حفاظتی را به دلیل واقع شدن در تالاب بزرگ خورخوران به خود اختصاص داده. این شهر همچنین به دلیل فعالیت‏های گسترده در آموزش جامعۀ محلی برای حفاظت از میراث طبیعی به عنوان شهر یادگیرندۀ یونسکو به ثبت رسیده است. از آنجا که سیاست گذاری کلان کشور، توسعۀ سواحل جنوبی و سوق دادن جمعیت، صنعت و کشاورزی به سمت این سواحل است، ضروری است راهبردهایی در پارادایم بهره‏مندی خردمندانه برای پیشرفت این نواحی حفاظت شده، تدوین شود. مطالعات نشان‏می‏دهد ایدۀ نوین گردشگری کشاورزی، بهترین نوع گردشگری برای حفاظت از محیط زیست است، بنابراین پژوهش حاضر به دنبال پاسخ به این پرسش است که راهبردهای توسعۀ بندر خمیر با محوریت اگریتوریسم چیست. هدف از این پژوهش تحلیل راهبردی برای توسعۀ اگریتوریسم در بندر خمیر با توجه به ظرفیت‏های فعلی و انتظارات آینده از این شهر تالابی است. این مطالعه، پژوهشی کیفی و با پارادایم طبیعت‏گرایانه و از نوع مطالعات قوم‏نگاری است. تحلیل داده‏ها با روش راهبردی SOAR انجام می‏شود که ابزاری مؤثر و تعاملی برای تفکر و برنامه‏ریزی استراتژیک است و با شناسایی قوت‏ها، فرصت‏ها، آرزوها و نتایج، سیاست گذاران را برای نگاشت برنامه‏های عملیاتی راهنمایی می‏ کند. نتایج نشان می دهد عجایب و جاذبه‏های منحصربه فرد بندر خمیر که در راستای فعالیت‏های شناخته شدۀ گردشگری کشاورزی هستند نقاط قوت این شهر تالابی به شمار می‏آیند. توجه‏های ملی و بین‏المللی به این شهر گرچه شاید در بدو امر به دلیل تأکیدات حفاظتی نوعی تهدید به نظر برسد ولی با مطالعۀ بیشتر و شناخت فهرست فعالیت‏‏هایی که در زون‏‏های مختلف قابل انجام است، نوعی فرصت هوشمند برای توسعۀ پایدار این بندر تلقی می‏گردد. استراتژی تهاجمی قابل تجویز برای این شهر تالابی که از ضرب قوت‏ها در فرصت‏ها حاصل می‏شود عبارتست از «توسعۀ اگریتوریسم دریایی» و «توسعۀ ورزش‏های آبی آرام». این راهبرد برند «شهر یادگیرنده» را در سطح ملی و بین‏المللی برای این شهر ارتقا می‏دهد زیرا «اگریتوریسم دریایی» یادگیری گردشگران را هم علاوه بر یادگیری ساکنین و جامعۀ محلی در پی دارد. این آرمان با دو شاخص قابل سنجش (نتایج) یعنی جذب گردشگران تا حد ظرفیت برد و میزان رویدادهای اگریتوریسم دریایی بین‏المللی، مورد ارزیابی خواهد بود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف پژوهش حاضر مطالعه بررسی وضعیت توانمندسازی روانی و رابطه آن با تعهدسازمانی درکارکنان شهرداری بندر خمیراست. پژوهش بر اساس هدف از نوع تحقیقات کاربردی و از نظر گردآوری اطلاعات توصیفی از نوع همبستگی انجام شد. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان شهرداری بندر خمیر در سال 1399بود (190 N=)، که با استفاده از شیوه نمونه گیری تصادفی، 127 نفر از آنان انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های توانمندسازی روانی وتن و کمرون، و پرسشنامه تعهد سازمانی آلن و مایر استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون T تک نمونه ای و آزمون همبستگی پیرسون استفاده گردید. یافته ها نشان داد که میانگین توانمندسازی روانی کارکنان شهرداری(887/3) بود که نشان از توانمندی بالا می باشد و میانگین تعهد سازمانی (073/3) بود که نشان از تعهد متوسط دارد. همچنین نتایج نشان داد که بین توانمندسازی روانی و تعهد سازمانی در کلیه ابعاد رابطه معنی دار وجود دارد. از آنجایی که توانمندسازی روانی با تعهد سازمانی کارکنان رابطه دارد، ضروری است مدیران به مؤلفه های مؤثر از قبیل مشارکت کارکنان در تصمیم گیری، ایجاد کار معنادار و با مفهوم، تشکیل جلسات دوستانه مکرر، تقویت گروه های غیررسمی و همسونمودن اهداف آنها با اهداف سازمان و تفویض اختیار توجه نمایند تا موجبات تعهدسازمانی هر چه بیشتر آنان را فراهم آورند.

هدف از تحقیق رابطه هوش اجتماعی با سکون زدگی شغلی و فرسودگی شغلی معلمان متوسطه اول شهرستان بندر خمیر می باشد. روش پژوهش حاضر توصیفی و همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش کلیه معلمان متوسطه اول شهرستان بندر خمیر که تعداد آنها برابر 305 نفر می باشد. روش مورد استفاده برای نمونه گیری روش تصادفی ساده بود. برای تعیین حجم نمونه نیز از جدول مورگان استفاده شد که طبق این جدول تعداد نمونه آماری برابر175 بدست آمده است. تحقیق حاضر در دو بخش نظری و عملی انجام شده است. در بخش نظری، اطلاعات لازم با استفاده از روش کتابخانه ای و اسنادی بدست آمد و در بخش عملی، آزمونهای روایی و پایایی این پرسشنامه ها انجام گرفته اند. به منظور تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده از پرسشنامه های جمع آوری شده از روش های آماری توصیفی و استنباطی استفاده شد. بدین ترتیب که برای توصیف پاسخ های داده شده به سوالات پرسش نامه تحقیق از جداول توزیع فراوانی و درصد پاسخ های مربوط به هر یک از سوالات استفاده شد و برای نشان دادن بعضی از داده های آماری بصورت منسجم، از نمودارهای ستونی استفاده شد و در سطح استنباطی برای آزمون فرضیه ها آزمون همبستگی r پیرسون مورد استفاده قرار گرفت. یافته های به دست آمده حاکی از این است که بین ابعاد هوش اجتماعی(مهارت های اجتماعی، آگاهی اجتماعی، پردازش اطلاعات اجتماعی و مطلوبیت اجتماعی) با سکون زدگی شغلی و فرسودگی شغلی معلمان متوسطه اول شهرستان بندر خمیر رابطه معکوس معنی-داری وجود دارد. و همچنین ابعاد هوش اجتماعی تغییرات متغیرهای وابسته سکون زدگی شغلی و فرسودگی شغلی معلمان را پیش بینی می کنند.

سابقه و هدف: مانگروها، یکی از پوشش‎های مهم و اثرگذار بوم‎سازگان ماندابی هستند که همیشه سبز و مقاوم به شوری بوده و در پهنه‎های جزرومدی نواحی گرمسیری و نیمه‎گرمسیری رویش می‎کنند، به‎طوری‎که به شرایط شوری زیاد، باد، محیط غیرهوازی خاک و جزرومدهای با ارتفاع زیاد سازگار شده اند. باوجود خدمات محیط زیستی فراوان، این جنگل‎ها از بوم‎سازگان‎های در حال تهدید در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری محسوب می‎شوند که نسبت به فعالیت‎های بشری و تغییرات آب و هوایی بسیار آسیب‎پذیر بوده و در معرض تهدید هستند. در طول سالیان اخیر، تخریب زیستگاه‎های مانگرو درنتیجه توسعه سواحل، آلودگی، آبزی‎پروری، قطع و بهره برداری و تهیه سوخت، با شدت بیشتری انجام گرفته و منجر به کاهش شدید مساحت جنگل‎های مانگرو شده است. یکی از مهم‎ترین تهدیدهای انسانی در جنگل‎های مانگروی استان هرمزگان، شاخه‎زنی حرا (Avicennia marina) توسط افراد بومی به‎منظور تعلیف دام است. درصد اهمیت شاخه‎زنی در هرمزگان نسبت به سایر تهدیدها بسیار بیشتر است، بنابراین هدف از این پژوهش بررسی تاثیر شدت‎های مختلف شاخه‎زنی بر ویژگی‎های زایشی و رویش توده جنگلی می‎باشد.مواد و روش‎ها: محل اجرای طرح (منطقه‎ای به طول 180 متر در امتداد ساحل و طول جنگل مانگرو، در امتداد بالاترین و پائین ترین سطح جزرومد) بود. این طرح در قالب آماری کاملاً تصادفی با 4 تیمار و 10 تکرار در قطعات نمونه به‎طول 40 و عرض 25 متر در امتداد شیب اراضی ساحلی انجام شد. در هر قطعه نمونه و در امتداد قطر آن، 10 درخت حرا که قطر تاج آن بیشتر از 2 متر بود، انتخاب شد و تیمارهای شاخه‏زنی با درصدهای (صفر، 10، 20 و 30 درصد) بر روی آنها اجرا شد (40 درخت). قابل ذکر است که قطر در ارتفاع 30 سانتی‎متر و ارتفاع درختان نمونه، وضعیت زادآوری اطراف درختان نمونه، قطر و ارتفاع درختان اطراف، پیش از شاخه‎زنی و 5 سال پس از شاخه‎زنی، اندازه‎گیری شد و با استفاده از تجزیه واریانس یک‎طرفه مقایسه شد. یافته‎ها: نتایج نشان داد میزان رشد ارتفاعی و قطری درختان نمونه، در تیمار شاهد با مقادیر 45/0 متر و 37/2 سامتی‎متر بیشترین مقدار را داشت و به‎طور معنی‎داری بیشتر از تیمارهای 20 (23/0 متر و 94/0 سانتی‎متر) و 30 درصد (17/0 متر و 52/0 سانتی‎متر) بود. همچنین، مقدار زادآوری در اطراف درختان نمونه با انجام شاخه‎زنی کاهش معنی‎داری داشت. زادآوری در تیمار شاهد با مقدار 093/0 اصله نهال در متر مربع، بیشترین مقدار را داشت، در حالی‎که در تیمار شاخه‎زنی 30 درصد، کمترین مقدار (031/0 اصله نهال در متر مربع) مشاهده شد. قابل ذکر است به‎ترتیب تعداد صفر، 3، 5 و 8 نونهال خشکیده ≤ 5 سانتی‎متر، در طول 5 سال، درتیمارهای شاهد، 10، 20 و 30 درصد شاخه‎زنی مشاهده شد. در بررسی اثر شاخه‎زنی بر رویش درختان اطراف درخت نمونه، اثر معنی‎داری ‎مشاهده نشد. نتیجه‎گیری: درمجموع، نتایج پژوهش پیش رو نشان داد درختان حرا، بسیار حساس به دخالت انسانی و شاخه‎زنی بوده و به‎شدت واکنش نشان می‎دهند. این واکنش به‎صورت کاهش ویژگی‎های رویشی و تولید نهال در اطراف درختان شاخه‎زنی‎شده، در عرصه رویشگاه نمایان شد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مواد شیمیایی مانند فلزات ناشی از فعالیت های کشاورزی و صنعتی در نهایت مسیرشان را به سوی اکوسیستم های آبی پیدا نموده و می توانند اثرات سمی وسیعی روی موجودات آبزی داشته باشند. هدف از این مطالعه تعیین میزان سمیت عناصر در نمونه های ماهیان شورت و زمین کن از منطقه حفاظت شده حرا می باشد. نمونه های ماهیان شورت و زمین کن به منظور تعیین غلظت فلزات سنگین (Cd, Ni, Pb, Cr) در بافت های عضله، کبد و آبشش، از منطقه حفاظت شده حرا واقع در استان هرمزگان، جمع آوری و میزان فلزات توسط دستگاه جذب اتمی اندازه گیری گردید. این مطالعه نشان می دهد که در مقایسه با آبشش و عضلات، کبد بالاترین غلظت فلزات کادمیوم، کروم، سرب و نیکل را، به ترتیب با میانگین 0.91، 1.26، 0.99 و 3.12 میکروگرم در گرم در ماهی شورت و 0.91، 1.49، 1.43 و 3.03 میکروگرم در گرم در ماهی زمین کن دارا است. روند نزولی میزان تجمع فلزات در بافت های ماهیان به صورت کبد > آبشش > ماهیچه بود. محاسبات شاخص تجمع زیستی فلزات در هر دو گونه ماهی مورد مطالعه نشان داد که کبد بالاترین و عضله کمترین را دارا می باشد. نتایج آزمون همبستگی پیرسون در بافت های مورد مطالعه با عوامل طول کل، وزن و سن نشان داد که ارتباط منفی معنی داری بین غلظت فلزات سرب، کادمیوم، کروم و نیکل در تمامی بافت ها با فاکتورهای زیستی مذکور وجود دارد. همچنین نتایج حاصل از بررسی های آماری، حاکی از بالاتر بودن میزان سرب در بافت عضله ماهیان شورت و زمین کن نسبت به استانداردهای جهانی بود. مقادیر کادمیوم نیز در هر دو گونه پایین تر از استانداردهای FAO و WHO می باشد.

پژوهش حاضر، به منظور سنجش فلزات سنگین مس، نیکل، سرب و روی در رسوبات، ریشه، ساقه و برگ رویشگاه های مانگرو (Avicennia marina) و از 5 ایستگاه در بندر خمیر واقع در جنوب غربی بندرعباس با سه تکرار در تابستان 1399 انجام شد. علاوه بر این، برخی از پارامترهای ژئوشیمیایی رسوبات بستر این مانگروها مانند شاخص مولر، فاکتور آلودگی و شاخص اریسک اکولوژیک مورد ارزیابی قرار گرفت. الگوی تجمع فلزات در رسوبات به صورت Ni>Pb>Zn >Cu به دست آمد. این الگو برای بافت های ریشه، ساقه و برگ به ترتیب به صورت Ni> Cu>Zn>Pb، Cu>Zn>Ni>Pb و Cu>Zn>Ni>Pb به دست آمد. بر اساس میزان فاکتور تجمع زیستی، بافت های گیاه می توانند شاخص زیستی مناسبی برای فلز مس در منطقه باشند. ریشه نیز می تواند شاخص مناسبی برای فلزات سرب و نیکل محسوب شود. برای فلز روی، بافت های برگ و ساقه شاخص مناسبی در منطقه شناخته شدند. فاکتور انتقال، تنها برای فلزات مس و روی در بافت های ساقه و برگ معنی دار بود که نتایج نشان از رابطة مستقیم بین غلظت مس و روی در ریشه و پس از آن در برگ ها و ساقه ها بود. همچنین بررسی غلظت فلزات در رسوبات در همه ایستگاه ها نشان داد که تنها غلظت فلز نیکل بحرانی بود. علاوه بر این، شاخص های محیط زیستی زمین انباشتگی و فاکتور آلودگی، بیانگر وضعیت آلودگی متوسط در رسوبات منطقه بود. همچنین یافته های شاخص ارزیابی محیط زیستی فلزات سنگین نشان داد که، رسوبات بندر خمیر از نظر شاخص آلودگی اکولوژیک در ردة ریسک اکولوژیک کم (RI<150) قرار دارند. به طور کلی روند تجمع فلزات در رسوب و بافت های درخت حرا نشان داد که با افزایش غلظت فلزات در رسوبات، میزان این عناصر در بافت های گیاه نیز افزایش می یابد، بنابراین گونة A. marina می تواند شاخص زیستی برای فلزات سنگین در اکوسیستم مورد مطالعه باشد. علاوه بر این، این گیاه باعث کاهش تحرک و دسترسی زیستی فلزات مورد بررسی در رسوبات این اکوسیستم می شود.